Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009

Μία στιγμή μονάχα....

Γιατί πρέπει να τραβάω πάνω μου όλους τους προβληματικούς,τους κολλημένους,τους άρρωστους,τους νευρικούς,τους...είναι δυνατό να μπορέσω να απολαύσω μία στιγμή ηρεμίας,χωρίς να σκέφτομαι,χωρίς να προβληματίζομαι,χωρίς να μου χαλάνε την ωραία μου στιγμή .είναι?Ντέξτερ πήγα να δω ο άνθρωπας γαμώ την τρέλα μου και εκεί,κάτι να γίνει πάλι να αναστατωθώ,να ανησυχήσω ,να μου γαμηθεί η ζωή πάλι. γιατί?
Έχω κάνει πολλές αμαρτίες,αλλά έλεος ,ΦΤΑΝΕΙ, έγινα καλός άνθρωπος,δεν πειράζω κανέναν ,δεν ενοχλώ κανέναν,νοιάζομαι για τους συνανθρώπους μου.
Υπάρχει αυτός ο Θεός ο σπλαχνικός?Δηλαδή στα τόσα ανθρώπων εμένα βρήκε ?Τέτοια ώρα στο πλανήτη γη να μου σπάσει όσα νεύρα μου έχουνε απομείνει?
Και πάνω στο καλύτερο δηλαδή?
Τι τραβάω ρε Αλλάχ,Βούδα και Σκατά να ήξερες


Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

Είναι μια ώρα δύσκολη...

http://www.youtube.com/watch?v=8srgfw7GDkM&feature=related

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Αδιέξοδο....

Όταν σταματήσεις να είσαι ερωτευμένος,όταν νιώθεις χαμένος, όταν περιμένεις κάτι για να σε γεμίσει, όταν δεν σ' αρέσει τίποτα από τη ζωή σου, όταν κάθεσαι απλός παρατηρητής, όταν ...τότε τι είσαι ;γιατί αφήνεις τη ζωή σου να περνάει κάθε μέρα ανούσια; Όταν δεν σ' αρέσει κάτι γιατί δεν το αλλάζεις;όταν κάτι δεν σου πάει γιατί δεν το αφήνεις;..
Φόβος,σταθερότητα,αγάπη,υποχρέωση,συνήθεια,συμβιβασμός,όλα αυτά σε κρατάνε;
Ποιός φόβος, ποιά σταθερότητα,ποιά αγάπη,ποιά υποχρέωση,ποιά συνήθεια,ποιός συμβιβασμός;
Δεν θα έπρεπε να κυνηγάμε αυτό που μας ταιριάζει, την ευτυχία μας;
Γιατί καθόμαστε ;
Ξέρεις τι θα γίνει αύριο;
Τι μένει;
Τι μετράει τελικά;
Θέλω να ξυπνήσω μια μέρα και να είμαι 11,από τότε που άρχισα να σκέφτομαι και να αρχίζω να πονάω..όλα από την αρχή,άλλος άνθρωπος.
Τώρα δεν μπορώ,δεν έχω κουράγιο.-