I Don't Wanna Be

Είναι η προσπάθεια να αλλάξω ότι μπορώ, ότι προλαβαίνω. Να αλλάξω το σώμα μου, το μυαλό μου, την ψυχή μου. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια για αλλαγή..,μιας και δεν έκανα όλα όσο ήθελα.

Και θέλω όλα να γίνουν γρήγορα.Συνέχεια σκέφτομαι πως θα ήταν αν δεν έκανα αυτό, αλλά πιο πολύ σκέφτομαι γιατί δεν έκανα αυτό.Θα έπρεπε να υπάρχει ένα άλλο χρονοδιάγραμμα για τη ζωή, νιώθω ότι ο χρόνος δεν μου φτάνει.Θα έπρεπε οι αποφάσεις για την ζωή μας να ερχόταν όταν είμαστε έτοιμοι.Θα ήθελα να είμαι αυτό που έχω σκεφτεί και τίποτα άλλο.Και δεν θέλω τίποτα άλλο.

Το χειρότερο από όλα είναι ότι ζηλεύω τους ανθρώπους που μπορούν και έχουν πυγμή και κυνηγάνε τα όνειρα τους, τα θέλω τους, που μπορούν και αφήνουν πίσω, που αποχωρίζονται και δεν φοβούνται, αλλά και πάλι δεν κάνω βήματα. Λυπάμαι που το λέω αυτό, αλλά θα ήθελα πάλι να είμαι 18, ακόμα μία φορά.

Σκέφτομαι όλα αυτά που θέλω να κάνω, έχω θάρρος τη μία, θέληση την άλλη και μέσα μου ξέρω πως δεν θα τα καταφέρω γιατί μου λείπει η πραγματική πίστη, υπάρχει ο φόβος.Δεν ήμουν ποτέ ο πιο αποφασιστικός άνθρωπος στον κόσμο, ακόμα για το τι θα φάω αμφιβάλω.Θέλω τόσο πολύ, αλλά πάντα κάτι κυριαρχεί.Δεν έχω την δύναμη που πρέπει.Την αποφασιστικότητα,αυτό,μου λείπει,τα παρατάω,δεν το έχω γαμώτο.

Θα ήθελα να είμαι αυτό που έχω σκεφτεί και τίποτα άλλο.

           είναι ανακουφιστικό που γράφω εδώ πολύ,ξελαφρώνω,δεν ξέρω γιατί, αλλά είναι ωραίο

Sweet dream μου..

Νυστάζω πολύ,είμαι και άρρωστη 6 μέρες σειρά, πονάω, τρέχουν οι μύξες, η μέση, βήχω... όλα τα καλά.. Είναι όμως από το βράδια που θέλω να κάτσω στο p.c να ψάχνω ότι μου κατεβαίνει στο μυαλό. Κλασικά, έβαλα youtube την αγαπημένη μου λίστα να παίζει και σκέφτομαι. Πρωταγωνιστώ σε κάθε τραγούδι, συλλογίζομαι τα 3 τελευταία όνειρα που είδα. Πόσο τέλειο και συγχρόνως χαμένο είναι να μην θες να ξυπνήσεις απο όνειρο? Είναι τόσο τέλεια που πραγματικά θέλω να ζήσω εκεί.

Τα όνειρα μου είναι τόσο αληθινά.Και είμαι τόσο γαμάτη!!! Σπάνια χάνω και τέτοια!

Χαίρομαι που δεν βλέπω εφιάλτες.Δεν τους μπορώ άλλο.

Νύσταξα.Α, απλά ήθελα να γράψω.

Λες να έρθει πάλι?!...

φιλάκια και καλές νύστες

Για το Θωμά.Προσπαθώ να το βάλω σε σενα,αλλα δεν μπορώ :(

βλαμμένε Θωμά Γραβάνη του Φώτιου και της Αθηνάς, πάλι τα κατάφερες να κλάψω, από χαρά εννοείται.Και τώρα είναι που νιώθω 100% πληρότητα.Σ'αγαπώ όσο τον ουρανό και τα αστέρια και μου λείπεις που δεν είσαι εδω να πάμε στο παζάρι να σε κεράσω χαλβα, βρώμικο λουκάνικο, γκαζόζα και αυτοκίνητο(συγκρουόμμενο).

Ευχαριστώ τόσο και άλλο τόσο.
Και ναι σε ρωτώ γιατί εμένα περισσότερο?
Είναι όντως η Πένη,ο Τάσος και η Γιάννα.Ευχαριστώ και εγώ!!!
Με κλάμματα θα πάω για μπιρίμπα.
Ευχαριστώ ξανά. ήταν ότι καλύτερο.Πραγματικά

Να με χαίρομαι

Και δεν έχω όρεξη, όλο αυτό τον καιρό και δεν έχω κέφι και έχω νεύρα και άλλα τόσα που με κάνουν να μην είμαι στα καλά μου. Και ναι δεν τα χωνεύω αυτά τα γενέθλια.. και φοβόμουν μην τα περάσω μόνη και φοβάμαι αυτό το αναθεματισμένο 25 που με κάνει να μετράω. Δεν είναι καλά τα πράματα όταν μετράω.. και όσο και αν μετράω, τόσο δεν μου βγαίνουν. Και όσο μεγαλώνω τόσο ανησυχώ..

Δεν μιλάω καν για την ακμή στα γεράματα.

Και γενικά ρε αδερφέ δεν είχα όρεξη γι'αυτα τα γενέθλια και ήθελα να απομονοθώ στους Νήσους Πλαταμώνες και να βλέπω σειρές και να διαβάζω βιβλίο.

Και βλέπω ταινία και έχω ξεχάσει αυτό το γεγονός.

Μπαίνω πι.σι γύρω στις 3 βλέπω 17 μειλ και λέω τι έγινε ρε πάιστ πριν κάνα 2ωρο είναι που έσβησα τα παλιά..τι έγινε και έχω τόσα?

Διαβάζω πρώτα του μπάτσου,ακούω και το τραγούδι και με πιάνουν τα γέλια.Μπαίνω φέις και αρχίζω, για μια στιγμή ένιωσα μία πληρότητα και σκέφτομαι, ακόμα δεν δέχτηκα και τα τηλεφωνήματα μου, ρε με συμπαθούν άρα, δεν το έχω χάσει όλο τελικά.

Υ.Γ : ύπουλο σκουλήκι Θωμά, σήμερα μετά το τηλ σου ,ήρθε η Ελένη και της έλεγα τα μαντάτα.Σ'αυτην έδωσες την κατάρα, αυτή σε κορόιδευε.ΠΑΡΤΗΝ ΠΙΣΩ, έχω γενέθλια.

Φιλιά σταυρωτά

Τρέλα με πιάνει

Πέρασε καιρός και ακόμα η "φάση" που νόμιζα πώς θα περάσει δεν φεύγει.. Έχω αρχίσει να πιστεύω πως έτσι θα είναι από δω και πέρα, αυτό... Κάθε μέρα προτίθεται ακόμα μία ανησυχία, ένας φόβος, αμφιβολία..

Πόσο πιο εύκολα ήταν όλα.. ακόμα και πριν 3 χρόνια..απλά,το παρόν και τίποτα, μόνο αυτό.. για ακόμα μία φορά.. ας γυρνούσε ο χρόνος, όλα αλλιώς.

Παλαιότερα συζητούσες με έναν άνθρωπο δικό σου και λυνόταν, τώρα δεν μπορώ, σαν να μην μπορώ να εκφράσω τίποτα από όλα αυτά, σαν να μα γίνεται τίποτα.

Προσπαθώ απεγνωσμένα να κάνω πράγματα, να αλλάξω διάφορα, να αλλάξω κάτι.

Σήμερα  έπλενα το μπάνιο αλλά Μόνικα, η κατάσταση έχει αρχίσει να είναι εκτός ελέγχου.

Σκέφτομαι μέχρι να μπω και σε αστικό μόνη μου.

Δεν μπορώ να γράψω άλλο.Θα καθαρίσω και το καθιστικό, γιατί αλλιώς θα σκίσω κανένα ουισκάκι στις 6 το απόγευμα.

Φιλιά

2..3..4........δρόμους έχει η ζωή

Φταέι το 2010; Φταέι το ανικανοποίητο;Φταίνε οι απεριόριστες σκέψεις;Δεν ξέρω...Ξέρω ότι κάτι φταίει.. κάτι που πλέον με κάνει να έχω ένα μόνιμο βάρος..ένα βάρος που με κουράζει και με αφήνει πίσω..μία μελαγχολία που μέσα μου ξέρω γιατί υπάρχει και δεν κάνω τίποτα γι'αυτό.. και τι να κάνω,δεν ξέρω,πραγματικά... Δεν συμβαίνει σε σας να ξέρεις άπο που πηγάζει το "κακό" και απλά το αφήνεις μέχρι να πάει κάπου, γιατί δεν ξέρεις τι πρέπει να κάνεις, γιατί φοβάσαι... και το αφήνεις και το αφήνεις...και φοβάσαι ακόμα περισσότερο...φοβάσαι μήπως ξυπνήσεις μία μέρα και πεις τι έκανα, τι κάνω;

Συμπεραίνω μέρα με τη μέρα τι μπορεί να κάνουν οι επιλογές στη ζωή σου, πόσο μικρά και μεγάλα πράγματα σου την αλλάζουν... Τι έπρεπε να είχα διαλέξει, τι πρέπει να διαλέξω, τι θα γινόταν αν άλλαζα αυτό το κάτι...ρισκάρεις;Έίναι όλα γραφτό να γίνουν ή απλά παραμυθιάζουμε τον ευατό μας για να αισθανθούμε καλύτερα για τις επιλογές μας..;; Πραγματικά μέχρι και τώρα ξέρω σίγουρα για το ΠΟΣΕΣ επιλογές θα άλλαζα, αλλά για καμία αν έπρεπε να τις κρατήσω...

Είναι τόσο δύσκολο να πάρεις αποφάσεις για τη ζωή σου ή εγω μόνο δυσκολεύομαι;

Καλη ας είναι η νύχτα

Έμμονες Ιδέες

Ύπάρχει άπλα. Έχω τόσες που άνετα μου κλείνω μία θέση στο δαφνί. Άπειρες.

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει και αν υπάρχει του αξίζουν συγχαρητήρια.

Ύπάρχουν εμμονές που σε κουράζουν και άλλες που υπάρχουν για να υπάρχουν.

Εγώ για παράδειγμα, ή πιο κουραστική από όλες είναι αυτή: Αν σκεφτώ κάτι κακό πρέπει όπωσδήποτε να χτυπήσω ξύλο όπου και να βρίσκομαι ότι και να κάνω γιατί αλλιώς θα συμβεί αυτό που σκέφτομαι. Συνήθως μου συμβαίνει όταν πάω να κοιμηθώ και είμαι εκεί πάνω που πάει να με πάρει ο καλός ο ύπνος.Και εκνευρίζομαι με τον ευατό μου και λέω μέσα μου μην το κάνεις, μπορείς να τα καταφέρεις, αλλά δεν μπορώ.

Παλιά έπρεπε να ακουμπάω τις κολόνες που βρισκόντουσαν μπροστά μου.

Τώρα τελευταία έχω κονομησει και το πιο σπαστικό. Νομίζω πως παθαίνω αλλεργίες και μου κόβεται η ανάσα και το τραγικό είναι ότι το πιστεύω τόσο πολύ που ενίοτε βγάζω όντως σπυράκια!λούσερ. 

Ο Γιώργος πρέπει να ανοιγοκλείσει τον διακόπτη δύο φορές και γενικά πρέπει να κάνει ότι κάνει δύο φορές, αν και τώρα το έχει μετριάσει.

Ο Θωμάς έπρεπε να περπατάει στο κουτάκια στα πεζοδρόμια.

Η Ελένη έχει ένα κάρο.Η καλύτερη είναι που νομίζει ότι θα κάνει πιπί πάνω της οπότε όπου και να είμαστε και δίπλα από το σπίτι της να είναι θα πάει να τσίσει επιτόπου.

Η Ελένα από Καβάλα νομίζει πως δεν έχει μαλλιά, οπότε τρέχει στους γιατρούς και βάζει διάφορα ματζούνια στο κεφάλι της.

Η αδερφή μου η Ελένη δεν θέλει να διαβάζει πρώτος κάποιος το περιοδικό της ή την εφημερίδα της.(Είναι μούφα εμμονή γιατί την έκλεψε από τον εμμονικό πατέρα μας.(Όπου δεν θα τον βάλω ΟΥΤΕ ΚΑΝ στο ποστ γιατί είναι Ο άρχοντας της εμμονής).

Η λε κου όταν πλένει τα χέρια της μετά βάζει κρέμα.

Αυτές μου ήρθαν τώρα, δεν έχω άλλες. Κρίμας :( 

Α! θύμήθηκα μία κορυφαία μέρα που μιλούσαμε ένα τσούρμο άνθρωποι γι' αυτές. Του Δρόσου ΟΧΙ, αρνούμαι πεισματικά να τις παραθέσω!!!

Φιλούρες!!!!!