Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Ευχαριστώ

Είχα σκοπό να ανεβάσω δύο άλλα κείμενα, αλλά ξαφνικά αποφάσισα να κάνω αυτό, τούτο το μικρό, αλλά σημαντικό.
Είναι αφιερωμένο στον πιο καλό και πιστό μου φίλο.
Συζητούσαμε στο θέατρο, πως πριν λίγα χρόνια συναντηθήκαμε σε ένα δρόμο και λέγαμε τα νέα μας ο ένας στον άλλο, σαν δύο παλιοί καλοί φίλοι από το σχολείο. Όταν τον χαιρέτησα και συνέχισα  το δρόμο μου δεν φαντάστηκα ποτέ πια θα είναι η υπόλοιπη ιστορίας μας..αν θα υπήρχε ιστορία.
Δεν θα αναφερθώ στα ταξίδια μας, ούτε καν στις άπειρες ώρες που φάγαμε στο μσν, στο τηλέφωνο, στις βόλτες μας, στους καφέδες σε όλα, αλλά σε όλα...
Θα πω μόνο για εκείνη την ημέρα στο θέατρο, ήταν για μένα ψυχοθεραπεία, γαλήνη και ευτυχία. Ήταν για μένα από τα πιο όμορφα απογεύματα που έχω ζήσει .Και θα σου πω το πιο μεγάλο ευχαριστώ για εκείνη την αγκαλιά έξω από το σπίτι μου.Νόμιζα ότι χανόμουν, αλλά εσύ ήσουν εκεί.
Δεν ξέρω αν στο μέλλον θα κάνουμε κουμπαριά, αν θα μιλάμε τόσο πολύ στο τηλέφωνο, αν θα βγαίνουμε τόσο πολύ ,δεν με νοιάζει.Γιατί ξέρω ότι όπως και να μας τα φέρει η ζωή  θα είσαι για πάντα ο αγαπημένος μου.

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

best night ever "Σπάστα απόψε όλα κάψτα!"

(Το είχα ξεκινήσει εκείνη την ημέρα 11-11-10)
Σήμερα μας κάλεσε η κυρία Νανά,η μάμα του Θωμά,εμένα,την Μαρου,το Γιώργο Κ.,τον Σπύρο και την αφηχθήσα απο Αθήνα Σόφη.
Λοιπόν, αρχικά θα ήθελα να μιλήσω για το θεσπέσιο τραπέζι που μας έκανε.Παστίτσιο,πατάτες ογκρατεν,αμπελοφάσουλα σαλάτα,τζατζίκι,σαλάτα με σοσ σόγιας, λαχανοκάροτο,πιπεριές και νομίζω ότι δεν μου διαφεύγει κάτι. Γλυκά και κέικ και άπειρο κρασί.Ωραίες πράσινες και κόκκινες χαρτοπετσέτες και κομψά ποτήρια.
Θα μιλήσω περιληπτικά γι'αυτην την βραδια, μιας και δεν μπορείς να την περιγράψεις με λέξεις. 
Το γέλιο ήταν άπειρο. Θα ξεκινήσω με τον Γιώργο ο οποίος κάτι έπαθε σήμερα και έλεγε την μία κρυάδα μετα την άλλη,κοινός ως μαλακ-ί-α, αλλά και πάλι μου άρεσε, εμένα και όλους γιατί ήταν κάτι το ξεχωριστό και το πιο σημαντικό είναι ότι χαιρόταν καθώς τα έλεγε!!! Ο Θωμάς ήταν πολύ χαρούμενος και φαινόταν πολύ αυτό, ήταν ο κλασικός χαζός και συνεχώς έκανε τα δικα του με τον Σπύρο, φορούσε κορδέλες και έφαγε και αυτός τα πάντα.Ο οποίος Σπύρος έφαγε μέσα σε 1 δευτερόλεπτο, πραγματικά φοβηθήκαμε μην καταπιεί και τα μαχαιροπίρουνα!Κατα τα άλλα ήταν ο ίδιος αγαπημένος, αναψοκοκκινησμένος με τις εξής θριλικές ατακάρες της βραδιάς.α) εις την Κάπαρη και β) θα κάνω 2 σφραγίσματα σήμερα (μέτα την μάσα του γαλακτομπούρεκου). Η Μαρού γελούσε σαν χαζό και αυτή όλη την ώρα προσπαθούσε να κερδίσει πόιντ (θα σας πω!!) και μιλούσε όπως μόνο αυτη γνωρίζει για το ντεκορ του σπιτιού.Ήπιε τον βόσπορο και αυτή και βγήκε πάλι ωραίες φώτο(γαμώτο).Η Σόφη πάλι από την ώρα που μπήκε δεν σταμάτησε να γλύφει την κυρία Νανά και να προσπαθεί να κλέψει πόντους και μέχρι ένα σημείο τα κατάφερε...αλλά (θα σας πω...)τραγουδούσε και μεράκλωνε και γελούσε και έφαγε ΟΛΟ το σπίτι και μέχρι που έφυγα έτρωγε,ειλικρινά δεν ξέρω αν τρώει ακόμη!
Θα κάνω μία παρένθεση για τα πόιντ!όλοι προσπαθούσαμε να κλέψουμε πόντους θαυμασμού, εμπιστοσύνης και αγάπης από Θεά Νανά, ο Θωμάς όχι. Η Μαρού λέγοντας πόσο τέλεια είναι, η Σοφία καλά δεν σταματούσε,η γλώσσα της είχε πάρει φωτιά και είχε γίνει σαν του Λιάπη! ο Σπύρος πειράζοντας την, εγώ τρώγωντας πιπεριές και όλα τα εδέσμετα και ο Γιώργος λέγοντας ότι όλα είναι τέλεια!!....Δεν ξέρω ποιος είναι ο νικητής!
Και τέλος άφησα την ατομάρα Νανά, η οποία ήταν αξεπέραστη!!!!!
Ήπιε ένα μπουκάλι καΜπάρι χωρίς σόδα (δεν κάνει καλό-δεν θυμάμαι γιατί) και χόρευε και τραγουδούσε και γελούσε και την ένιωσα πραγματικά οτί ήταν 18 χρονών!Μας είχε στο άνετο και τους 5 μαζί!!! Και έρχεται το αποκορύφωμα.... όλοι περιμέναμε το τραγούδι νούμερο 10...το παραστράτημα.........!!!!και εκεί αρχίζει να τα δίνει και να σπάει το σπιτικό της!!!έσπαζε ποτήρια και εμείς πετούσαμε χαρτοπετσέτες και οι γελοίοι Θωμάς και Σπύρος κόβανε χαρτάκια στοίχημα και τα πετούσαν και το πιο ΤΕΛΕΙΟ είναι ότι όταν άρχισαν να τελειώνουν τα ποτήρια, άρχισε να ξεχωρίζει τα λιγότερο καλά και τα σπαγε και αυτά!!!ο Γιώργος είχε πάνω του 10 κιλά γυαλάκια!!Στο τέλος αφού τα έχει δώσει όλα και βρισκόμαστε στη 2η φορά του παραστρατήματος προσπαθεί να σπάσει τα μπουκάλια του κρασιού στον νιπτήρα της κουζίνας!!
Όλα ήταν τέλεια!!!!!!!!
Δεν μπορεί με τίποτα να περιγραφεί εκείνη η βραδιά, προσπάθησα όσο μπορούσα! Χαίρομαι απλά που ήμουν εκεί!!!
Ευχαριστούμε κυρία Νανά!!!!!!!

ΥΓ1: η 1η φώτο είναι τα γύψινα πιάτα που έχουν στα μπουζούκια... για την επόμενη φορά!!
ΥΓ2: την επόμενη φορά θα φέρω κιβώτιο κόκα κόλα ποτήρια για σπάσιμο!

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

I Don't Wanna Be

Είναι η προσπάθεια να αλλάξω ότι μπορώ, ότι προλαβαίνω. Να αλλάξω το σώμα μου, το μυαλό μου, την ψυχή μου. Μια απεγνωσμένη προσπάθεια για αλλαγή..,μιας και δεν έκανα όλα όσο ήθελα.
Και θέλω όλα να γίνουν γρήγορα.Συνέχεια σκέφτομαι πως θα ήταν αν δεν έκανα αυτό, αλλά πιο πολύ σκέφτομαι γιατί δεν έκανα αυτό.Θα έπρεπε να υπάρχει ένα άλλο χρονοδιάγραμμα για τη ζωή, νιώθω ότι ο χρόνος δεν μου φτάνει.Θα έπρεπε οι αποφάσεις για την ζωή μας να ερχόταν όταν είμαστε έτοιμοι.Θα ήθελα να είμαι αυτό που έχω σκεφτεί και τίποτα άλλο.Και δεν θέλω τίποτα άλλο.
Το χειρότερο από όλα είναι ότι ζηλεύω τους ανθρώπους που μπορούν και έχουν πυγμή και κυνηγάνε τα όνειρα τους, τα θέλω τους, που μπορούν και αφήνουν πίσω, που αποχωρίζονται και δεν φοβούνται, αλλά και πάλι δεν κάνω βήματα. Λυπάμαι που το λέω αυτό, αλλά θα ήθελα πάλι να είμαι 18, ακόμα μία φορά.
Σκέφτομαι όλα αυτά που θέλω να κάνω, έχω θάρρος τη μία, θέληση την άλλη και μέσα μου ξέρω πως δεν θα τα καταφέρω γιατί μου λείπει η πραγματική πίστη, υπάρχει ο φόβος.Δεν ήμουν ποτέ ο πιο αποφασιστικός άνθρωπος στον κόσμο, ακόμα για το τι θα φάω αμφιβάλω.Θέλω τόσο πολύ, αλλά πάντα κάτι κυριαρχεί.Δεν έχω την δύναμη που πρέπει.Την αποφασιστικότητα,αυτό,μου λείπει,τα παρατάω,δεν το έχω γαμώτο.
Θα ήθελα να είμαι αυτό που έχω σκεφτεί και τίποτα άλλο.

           είναι ανακουφιστικό που γράφω εδώ πολύ,ξελαφρώνω,δεν ξέρω γιατί, αλλά είναι ωραίο

Σάββατο 23 Οκτωβρίου 2010

Sweet dream μου..

Νυστάζω πολύ,είμαι και άρρωστη 6 μέρες σειρά, πονάω, τρέχουν οι μύξες, η μέση, βήχω... όλα τα καλά.. Είναι όμως από το βράδια που θέλω να κάτσω στο p.c να ψάχνω ότι μου κατεβαίνει στο μυαλό. Κλασικά, έβαλα youtube την αγαπημένη μου λίστα να παίζει και σκέφτομαι. Πρωταγωνιστώ σε κάθε τραγούδι, συλλογίζομαι τα 3 τελευταία όνειρα που είδα. Πόσο τέλειο και συγχρόνως χαμένο είναι να μην θες να ξυπνήσεις απο όνειρο? Είναι τόσο τέλεια που πραγματικά θέλω να ζήσω εκεί.
Τα όνειρα μου είναι τόσο αληθινά.Και είμαι τόσο γαμάτη!!! Σπάνια χάνω και τέτοια!
Χαίρομαι που δεν βλέπω εφιάλτες.Δεν τους μπορώ άλλο.
Νύσταξα.Α, απλά ήθελα να γράψω.
Λες να έρθει πάλι?!...
φιλάκια και καλές νύστες

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Για το Θωμά.Προσπαθώ να το βάλω σε σενα,αλλα δεν μπορώ :(

βλαμμένε Θωμά Γραβάνη του Φώτιου και της Αθηνάς, πάλι τα κατάφερες να κλάψω, από χαρά εννοείται.Και τώρα είναι που νιώθω 100% πληρότητα.Σ'αγαπώ όσο τον ουρανό και τα αστέρια και μου λείπεις που δεν είσαι εδω να πάμε στο παζάρι να σε κεράσω χαλβα, βρώμικο λουκάνικο, γκαζόζα και αυτοκίνητο(συγκρουόμμενο).

Ευχαριστώ τόσο και άλλο τόσο.
Και ναι σε ρωτώ γιατί εμένα περισσότερο?
Είναι όντως η Πένη,ο Τάσος και η Γιάννα.Ευχαριστώ και εγώ!!!
Με κλάμματα θα πάω για μπιρίμπα.
Ευχαριστώ ξανά. ήταν ότι καλύτερο.Πραγματικά

Να με χαίρομαι

Και δεν έχω όρεξη, όλο αυτό τον καιρό και δεν έχω κέφι και έχω νεύρα και άλλα τόσα που με κάνουν να μην είμαι στα καλά μου. Και ναι δεν τα χωνεύω αυτά τα γενέθλια.. και φοβόμουν μην τα περάσω μόνη και φοβάμαι αυτό το αναθεματισμένο 25 που με κάνει να μετράω. Δεν είναι καλά τα πράματα όταν μετράω.. και όσο και αν μετράω, τόσο δεν μου βγαίνουν. Και όσο μεγαλώνω τόσο ανησυχώ..
Δεν μιλάω καν για την ακμή στα γεράματα.
Και γενικά ρε αδερφέ δεν είχα όρεξη γι'αυτα τα γενέθλια και ήθελα να απομονοθώ στους Νήσους Πλαταμώνες και να βλέπω σειρές και να διαβάζω βιβλίο.
Και βλέπω ταινία και έχω ξεχάσει αυτό το γεγονός.
Μπαίνω πι.σι γύρω στις 3 βλέπω 17 μειλ και λέω τι έγινε ρε πάιστ πριν κάνα 2ωρο είναι που έσβησα τα παλιά..τι έγινε και έχω τόσα?
Διαβάζω πρώτα του μπάτσου,ακούω και το τραγούδι και με πιάνουν τα γέλια.Μπαίνω φέις και αρχίζω, για μια στιγμή ένιωσα μία πληρότητα και σκέφτομαι, ακόμα δεν δέχτηκα και τα τηλεφωνήματα μου, ρε με συμπαθούν άρα, δεν το έχω χάσει όλο τελικά.
Υ.Γ : ύπουλο σκουλήκι Θωμά, σήμερα μετά το τηλ σου ,ήρθε η Ελένη και της έλεγα τα μαντάτα.Σ'αυτην έδωσες την κατάρα, αυτή σε κορόιδευε.ΠΑΡΤΗΝ ΠΙΣΩ, έχω γενέθλια.
Φιλιά σταυρωτά

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

Τρέλα με πιάνει

Πέρασε καιρός και ακόμα η "φάση" που νόμιζα πώς θα περάσει δεν φεύγει.. Έχω αρχίσει να πιστεύω πως έτσι θα είναι από δω και πέρα, αυτό... Κάθε μέρα προτίθεται ακόμα μία ανησυχία, ένας φόβος, αμφιβολία..
Πόσο πιο εύκολα ήταν όλα.. ακόμα και πριν 3 χρόνια..απλά,το παρόν και τίποτα, μόνο αυτό.. για ακόμα μία φορά.. ας γυρνούσε ο χρόνος, όλα αλλιώς.
Παλαιότερα συζητούσες με έναν άνθρωπο δικό σου και λυνόταν, τώρα δεν μπορώ, σαν να μην μπορώ να εκφράσω τίποτα από όλα αυτά, σαν να μα γίνεται τίποτα.
Προσπαθώ απεγνωσμένα να κάνω πράγματα, να αλλάξω διάφορα, να αλλάξω κάτι.
Σήμερα  έπλενα το μπάνιο αλλά Μόνικα, η κατάσταση έχει αρχίσει να είναι εκτός ελέγχου.
Σκέφτομαι μέχρι να μπω και σε αστικό μόνη μου.
Δεν μπορώ να γράψω άλλο.Θα καθαρίσω και το καθιστικό, γιατί αλλιώς θα σκίσω κανένα ουισκάκι στις 6 το απόγευμα.
Φιλιά